goldshame-deactivated20220216:
“we’ll figure it out together” is my love language
(via lovechangeseverythang)
(via lovechangeseverythang)
(via lovechangeseverythang)
(via breathe-fairy)
(via breathe-fairy)
(via breathe-fairy)
charakteryzują się większym obciążeniem wynikającym
z opieki nad niepełnosprawnym podopiecznym
niż opiekunowie dzieci z zespołem Downa.”
Myślę o autystach. O ich rodzicach. W wywiadzie z ojcem chłopca ze spektrum czytam “Gdy usłyszeliśmy, że Maks ma głęboki autyzm, byliśmy w żałobie. Musieliśmy pożegnać marzenia dotyczące przyszłości naszego dziecka. To bardzo trudne, by zaakceptować to, że Maks nie będzie się rozwijał tak, jak inne dzieci.”.
Idąc dalej, docieram do artykułu w “Pedagogice Rodziny”:
“
Kiedy pojawia się w rodzinie dziecko, rodzice snują marzenia i plany na
temat jego przyszłości. I nagle okazuje się, że dzieje się coś niepokojącego
z dzieckiem. Pomimo tego, iż wygląda zdrowo, siedzi, chodzi, a nawet
mówi pierwsze słowo to jednak nie wyciąga rączek do rodziców, nie przytula
się, nie uśmiecha, nie patrzy w oczy i tak dziwnie macha rękami przed
oczami albo kręci w kółko pokrywką od garnka.”
Jest mi przykro. Jest mi ich szkoda.
Jednocześnie, w tym samym wywiadzie pada stwierdzenie “autyzm jest piękny”. I to jest piękne.
(via wa-rmth)
(via wa-rmth)
(via wa-rmth)
Find someone who pays attention. Who runs their fingers over your every scar; and asks where each one came from. Find someone who knows how you like your coffee; what song makes you want to roll the windows down and slam on the gas pedal. Find someone who takes in your smallest details; who notices the things you thought no one ever would.
And then…when you find them…
Be their someone, too.
”(via breathe-fairy)